arzucum sen ne yaptın öyle nasıl bir film kritiği olmuş o öyle okuyayım dedim ama dayanamadım affet lütfen

Lorenzo'nun Yağı (lorenzo's Oil )

önce film hakkında kısa bir hatırlatma yapalım : Lorenzo henüz 5 yaşlarında evin tek çocuğudur.Ve malesef annenin tekrar hamile kalma şansı yoktur.Lorenzo dünyada ender görülen çaresi olmayan bir hastalığa yakalnır.Çaresiz kalan anne ve babası onu yaşatmak için inanılmaz bir mücadeleye girer.ve başarır

YORUMUM : İnanıyorum ki filmi izleyen herkes mücadele,vazgeçmeme,isteme ve yapma konusunda kendine muhakkak pay çıkarmıştır.filmde beni en derinden etkileyen sahne Babasının kütüphanede hastalığı araştırdıktan sonra ölümcüll olduguna ve teşhis sonrası en fazla 24 ay yaşadıklarına dair yazılar okuduktan sonra merdivenlerden yuvarlanarak ağlamasıydı.Çaresizliğin ne kadar kötü birşey olduğunu tüm hücrelerimde hissettim o an.Ailenin içine girdiği mücadele inanılmazdı.Belki bir çogumuz hatta kendi ailelerimiz bile böyle bir mücadeleye girişmezler ve kaderlerine razı olurlardı.Belki yaptıkları imkansız değildi ama bir çoğumuzun cesaret etmeyi bırakın aklından bile geçiremeyeceği şeyi zoru başardılar.bir çok insana umut oldular.Vakıf kurucusu ailenin ''ona ne kadar acı çektirdiğinizi düşündünüz mü hiç ?'' dediğinde bir an evet ne kadar zordur ; ''Ötenazi yoluna mı gitmeliler ? '' diye yüreğimi karartmadım değil.Ama ilacı bulduklarında yüreğim kuşlar kadar hürdü...O zenci Müslüman arkadaş ortaya çıktığında evet bunu bir Müslüman yapabilir demiştim :P Öyle bir dost istedim hayatımda...(temel olarak bunlara değinmek istedim)
Sonuç Olarak : Filmden sonra artık hiç birşey için geç olmadığını ve istersek yapabileceğimizi daha iyi biliyorum.Üstelik film gerçek hayattan uyarlama olması ; kurgusal şeylerle hayatını idame ettiremezsin,onlar film diyenlere güzel bir cevap olacağını düşünüyorum