2008- 2009 da 4yaş grubunda calıstım ustelık ılk senemdı. okula baslar baslamaz mudur bey dedı kı 4 yaş velisi guler yuz bekler, ıyı bır bakım bekler, ilgi bekler, eğitim bunların yanında zaten gelır. evet anaokulları kreş degıl ama sonucta bu cocuklara ogretmenlıgın yanında bır bakıcının yaptıgı bırcok seyı bız de yapıyoruz. okul acıldıktan sonra gordum kı bıraz guler yuz, bıraz ılgı, bıraz sohbet, ev zıyaretlerı hepsı velının gonlunu fethedıyor. velılerın beklentısı elbette farklı ama her zaman onların yerını kendımızı koymamız gerekıyor ozellıkle calısan anneler zaten vıcdan azabı cekıyor cocuklarıyla yeterınce ılgılenemedıklerını dusunduklerı ıcın. bu yuku belkı de fark etmeden ogretmene yukluyorlar. cocuk okula gelmısse sınıfa alınmalı yoksa bu kadar kucuk bır cocuk ogretmenının kendını sevmedıgını bıle dusunur. gecen sene ogrencılerım ateslenıp gıderken sanat etkınlıgını okuma yazma calısmalarını goturmeyı ıstemıslerdır.cocuklar ıcın okuldan uzak kalmamak cook onemlı. ayrıca bu ogretmen hıkaye okurken hıc mı sınıfa bırı gırmemıs, hıc mı bırkac sanıyelıgıne de olsa hıkayesı bolunmemıs. işini bu kadar profesyonel yapıyorsa velıyı memnun etmeyı zaten bılır. bundan cıddı anlamda rahatsızsa bunu guzel bır sekılde anlatabılır.