Biz eskiden acı çekmenin adabını bilen bir millettik.
Şimdi öfkemiz, hıncımız acımıza gölge düşürür oldu...
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...