artık kendisinin de kimsesiz olmadığını kabul etmesi gereken arkadaşım
artık kendisinin de kimsesiz olmadığını kabul etmesi gereken arkadaşım
Ve ben alıp başımı gidince akşamları
İçinde yorgun düştüğüm bahçemden dışarı,
Biliyorum; her yol götürür beni o yöne
Yaşanmamış hayatların tersanesine...