YAZILAN MESAJLARI TEK TEK OKUDUM.

GEÇEN GÜN ÖĞRETMEN ARKADAŞIMIN VELİSİNİN ANNESİ;
-HOCAHANIM BENİM TORUNA VURMUŞLAR. SEN BUNLARA BAKMIYOR MUSUN?, DEDİ. BEN DE ŞAFAK ATTI. BURANIN BAKIM EVİ OLMADIĞINI SÖYLEDİM, DAHA FAZLA KARIŞMAMAK VE ÖĞRETMEN ARKADAŞIMIN KENDİ CEVABINI KENDİSİNİN VERMESİ ADINA ORADAN UZAKLAŞTIM.

BENZER OLAYLAR HEPİMİZİN BAŞINDAN GEÇİYOR.

PEKİ BUNU ÇÖZMEK İÇİN, BİR KİŞİYE BUNU ANLATMAK YETERLİ Mİ?

EĞİTİLMESİ GEREKEN KİTLE HANGİSİ?

İŞTE BEN BU YIL BUNUN ÜZERİNDE DURACAĞIM.

NE Mİ?

TABİİ Kİ

NİNE, DEDE EĞİTİMİ.

BALIĞIN BAŞININ KOKTUĞU YER ORASI.

BİZİM SINIF ÖĞRETMENLERİNİ YETİŞTİRENLERDE,

DOKTORU YETİŞTİRENLERDE,

DEKANI YETİŞTİRENLER DE ONLAR.

Hocam öncelikle ben bizi anlamayan velilere zerre kadar kızmıyorum çünkü bilmiyorlar bilmedikleri şeyi de yadırgıyorlar haliyle.Ve sabahları serbest zaman etkinliği dolayısıyla sınıfımız sadece oyun oynanan bir yer imajı verdiği için bunu yıkmak bizim elimizde verdiğimiz aile katılımları yaptığımız dolu dolu veli toplantıları bu imajı bir nebze kırıyor bence.Ayrıca veliler ilk gün ne kadar önyargıyla geliyorlarsa giderkende dualar,teşekkürlerle gidiyorlar.Çünkü çocuklarındaki değişimin farkındalar ve küçük yerlerde bu hızla yayılıyor.Bence 1. sınıf öğretmeniylede mutlaka görüşün yaptığı toplantılarda okul öncesi eğitim alan ile almayanın farkını belirtsin.Unutmayınki küçük yerlerde bu kolaylıkla yayılacaktır.O nedenle ben sınıfımı park gibi gören velilerime asla kızmadım kızmam da çünkü giderken öyle düşünmeyeceklerine eminim.Ama tek tahammül edemediğim nokta meslektaşlarımın terbiyesizlikleri.Tam dersimden çıkmışım kendimi soluklanmak için öğretmenler odasına atmışım "Yaaa hocam çizgi film izlettin oynattın geldin bide yoruldum diyorsun"şeklindeki yorumlar.Ama onlara cevabım ağır oluyor.Her zamanda ağır olacak.