benim de geçen yıl 3 özürlü çocuğum vardı. biri otistik,biri işitme,diğeri de orta derece zihinsel engelli. işitme olan gerçekten zordu.sadece bağırma,çağırma çizgi film karakteri gibi masalardan atlama, diğer çocukların başına bloklar,sandalyeler fırlatmaa vb. bende çok zorlandım. yardımcı da yoktu. diğer çocuklar durumunu biliyordu fakat zamanla onlar da korkup okula gelmemeye başladılar. otistik olan çocuğum ise,zorla özel alta gönderilmeye çalışılıyordu. anasınıfı yaşında olmasına karşın. müdürle çatıştık,çocuğu sonunda aldım. ve annesi her zaman dua ediyor. konuşması ilerledi,kalem tutma becerileri gelişti,kuralları da öğrendi. ilk başta insan gerçekten başarız mıyım diye üzülüyor. fakat bir anda sonucu alamıyoruz. sene sonunda biz bile farkına varamadan meğer o çocuk bizi çoktaaannn mutlu etmiş. çok güzel bir duygu keşke diğer çocuk için de durum aynı olsaydı