dramaqueen Nickli Üyeden Alýntý
Emel öðretmenim çok doðru þeyler paylaþmýþsýnýz,teþekkür ederiz.Öðretmenlikte tecrübe insaný deðiþtiriyor derlerdi de pek inanmazdým ama bunu her geçen sene daha iyi anlýyorum,hatalarýmý daha iyi farkediyorum.Önceki yýllarýmda ilk zamanlar sýnýfa sürükleye sürükleye soktuklarý,kendini yerden yere atan bir öðrencim vardý,velisiyle çok tartýþmýþtým,bu çocuk mümkün deðil alýþmaz,þu anda hazýr deðil,seneye gönderin diye,veli de senin iþin zoru baþarmak,kolayý herkes yapar,bu çocuk mecbur alýþacak diyordu..Çok kýzmýþtým,yaptýðý yanlýþlar çoktu ama yine de o haklý çýkmýþtý,sýnýfa kadar hergün güvenliðin kucaðýnda çýrpýnarak da girse,sýnýfa girdiði anda sanki baþka biri oluyordu,sýnýfa,bana,arkadaþlarýna alýþmýþtý. Alýþamadýðý için geri gönderdiðim çocuklar da oldu,mesela biri 3 buçuk yaþýndaydý,hiç kucaðýmdan inmiyordu,saatlerce benim annem sen olur musun diye aðlýyordu,sonunda benim de yüreðim parçalanmýþtý,ben de oturup onunla aðlamýþtým,o gün çocuðun velisi beni göz yaþlarý içinde görünce ikna oldu:) Bir çocuk gelmiþti,annesi çok asi,sinirlidir deyip býrakýp gitmiþti,anne gittikten sonra” annemi çaðýr” diye aðlamaya baþlamýþtý,tamam caným gel arayalým,çaðýralým diye telefona giderken bana tekmeler,yumruklar savurmaya baþlayýnca,"bana bak ben senin arkadaþlarýna ya da annene benzemem ben öðretmenim,ben sana vurmam ama vurmaya devam edersen ben de vururum o zaman hastanelik olursun" demiþtim ve her an vurabilirmiþim gibi bir bakýþ ve duruþ takýnmýþtým,vurmayý býrakmýþtý..Yöntem yanlýþ gelebilir ama o anda bunun dýþýnda hiç ama hiç bir þey iþe yaramayacaktý bunu anlamýþtým,diþ gösterince sakinleþmiþti..birilerinin ona her istediðini yaparsa,sonuçlarýna katlanmak zorunda kalacaðýný göstermesi gerekliydi...Ýnsan öðretmenlik hayatý boyunca çok deðiþik durumlarla ve çocuklarla karþýlaþýyor,öðretmenlik çok çok zor,sorumluluðu çok fazla ama bir o kadar da keyifli,manevi olarak tatmin edici bir meslek..Benim yeni öðretmen arkadaþlara tavsiyem öðretmenlik hayatlarýnda karþýlaþacaklarý hiç bir zorluk karþýsýnda yýlmamalarý,zaman bir çok þeyin ilacý olacaktýr,bunun dýþýnda velilerle iletiþimde üsluba,samimiyetin dozuna dikkat etmeleri,özellikle bahçe oyunlarýnda çocuklarýn okul dýþýna çýkmamalarý için çok dikkatli olmalarý,büyük yaralanma ve kazalara karþý hareketli oyunlarý çok kontrollü oynatýp,çocuklarý sýnýfta baþýnda kimse bulunmayacak þekilde býrakmamalarý(çocuklarý stajyere býrakýp alýþveriþe çýkaný bile duymuþtum),hep güler yüzlü olup,günlük hayattaki sorunlarý okulun kapýsýnda býrakmalarý,bir de makas kullanýmlarýnda çok çok dikkatli olmalarýdýr.Ne yazýk ki makasla ilgili de kötü bir aným var,faaliyette yardým isteyen bir çocuða nasýl keseceðini anlatýrken,bir çocuk baþka bir çocuðun aniden makasla kulaðýný kesiyor,allahtan çok büyük bir kesik olmasa da kýkýrdaða dikiþ atýlacak kadar da büyük bir kaza meydana geliyor.Tabi o an kulaðý kanlar içinde görünce,parça koptu diye,benim de ömrümden en az 10 sene kopup gitmiþti,o olaydan sonra öðretmenlikten soðumuþtum,sürekli mesleðimi,kendimi sorguladýðým bir travma dönemi yaþamýþtým,velisi çok panik biriydi,o günlerce uyumamýþtý,yememiþti,o da ayrý bir travma geçirmiþti.böyle zamanlarda birilerini suçlama ihtiyacý doðuyor insanda,buna raðmen beni pek suçlamamýþtý,öbür çocuðun velisi arayýp geçmiþ olsun ya da bir özür konuþmasýnda bulunmadýðý için onu az kalsýn mahkemeye verecekti,onunla bozuþmuþtu..Bu olay aklýma geldikçe kendimi sorgulasamda bir türlü hata bulamýyorum kendimde,bu daha çok dokunuyor aslýnda,çünkü ben de bir hata yoksa o an;bazý ebeveynlerde,çocuklarda,sistemde,yönetmeliklerdeki sýnýf mevcudunda,bu sýnýf mevcutlarýna tek öðretmen verilmesinde,yardýmcýnýn yasak olmasýnda,bilemiyorum belki de anasýnýfýnda makas kullanýlmasýnda hata var,bu da demek oluyor ki her an böyle olaylarla karþýlaþma olasýlýðým var...Þimdi sene baþýndayýz,oyun hamuru için alýnan oklavayý arkadaþýna fýrlatmaya kalkan oldu,süpermen mi olmalýyýz diyorum bazen,çocuða yakýndým ki elle müdahale ile engelledim ama uzak olsam dinlemeyip atacak bir çocuktu,sýnýfta kafasýnda damar pýhtýlaþmasý olan ve darbe almamasý gereken de bir çocuðum var,her an diken üstündeyim yani...Yasaklar da engel olmuyor bazen,ben oklava vermesem tahta blok atabilir..vb Çok konuþtum,çok dertliymiþim sanýrým,ben de þimdi farkettim,daha yazsam sayfalarca yazacaðým sanki..Kýsa kesmeye çalýþýrsam..bu sebeplerle öðretmenlikte gözümüzü dört açýp her an dikkatli olmalý,riskleri en aza indirgemeye çalýþmalýyýz,gerisi zaten eðitim,bu da sonuç alýndýðýnda keyif veren yaný..Tüm atanan arkadaþlara yeni eðitim öðretim yýlýnda baþarýlar diler,atanamayanlara sabýr,umut ve þans dilerim..
