PİYES
ANNE VE KIZI

Anne: Ah kızım kızım cilveli kızım kartopu beyazım-2
            Seni bir doktor ister vereyim O’na-2

Kız:  Ah ana ana dilleri yana ben varmam O’na-2
         O’nun hastaları çoktur hiç bakmaz bana-2

Anne: Ah kızım kızım cilveli kızım kartopu beyazım-2
            Seni bir aşçı ister vereyim O’na-2
 
Kız:  Ah ana ana dilleri yana ben varmam O’na-2
         O’nun yemekleri çoktur hiç bakmaz bana-2

Anne: Ah kızım kızım cilveli kızım kartopu beyazım-2
            Seni bu Ömer ister vereyim O’na-2

Kız:  Ah ana ana dilleri yana ben varmam O’na-2
         O’nun adı Ömer her gün beni döver ben varmam bana-2

Anne: Ah kızım kızım cilveli kızım kartopu beyazım-2
            Seni bu Engin ister vereyim O’na-2

Kız:  Ah ana ana dilleri yana ben varırım O’na-2
         O’nun adı Engin kendisi zengin ben varırım O’na-2



(anne sözlere uygun olarak sözü geçen kişiyi kızına gösterir.kız sözlere uygun hareketleri yapar.en sonunda Engin karakterinin koluna girer ve müzik eşliğinde dans edilip sahne terk edilir.)

Oyuncular:
Anne
Kız
Doktor 
Aşçı
Ömer
Engin


tutumlu olma ile ilgili güzel bir piyes ben yıl sonu gösterimde oynatmıştım belki ihtiyacı olan arkadaşlar vardır diye yolluyorum
OYA’NIN RÜYASI
SUNUCU :**bir gece küçük oya
** daldı derin bir uykuya 
ama biraz**sonra da
gördü fena bir rüya 

KİTAP : OYA OYA …….
OYA: Ne istiyorsun sen kimsin?
KİTAP :Kitabınım ben senin 
Sayfalarımı kopardın
Bir köşeye fırlattın 
Neden beni kaplamadın?

DEFTER : OYA OYA….
OYA :yine ne var kim bu gelen?
DEFTER :Defterinim ben senin 
Yırtılmış sayfalarım 
Karalanmış her satırım
Bu halde ben ne yaparım

KALEM : OYA OYA……
Oya sende kimsin ne istedin ?
KALEM kaleminim ben senin 
bana değer vermedin 
yazı yazmak istemedin 
aça aça bitirdin.

SİLGİ : OYA OYA ……
OYA :ne istiyorsunuz benden bıktım artık sizlerden
SİLGİ bende silginim senin 
her yanımı ısırdın 
dişlerinle ufaladın 
parçalara ayırdın
ÇANTA : OYA OYA……
OYA işte yine birisi kapatın çenenizi
ÇANTA bende senin çantanım
paramparça her tarafım
kilidim bozuk, kopmuş sapım 
şimdi ben neye yararım?
BEBEK : OYA OYA ……
OYA :ne istiyorsunuz benden bıktım artık sizlerden
BEBEK :bebeğinim ben senin 
************************** saçlarımı kopardın
bir köşeye fırlattın
neden bana bakmadın

hepsi birden : akıllanmalısın artık
******************tutumlu olmalısın 
**** çok üzdün hepimizi 
**** sevmiyoruz hiç seni 
**** sevmiyoruz hiç seni

OYA : yeter yeter bağırmayın
****************Hatamı iyi anladım
****************Görünce halinizi 
****************Hepinizden utandım

SUNUCU : işte şimdi oya’ya bir ders oldu bu rüya
**Anladı hatasını
Kalemini silgisini kullanmayı öğrendi
Kitabına defterine büyük**özen gösterdi



mehmetle cennet sahnenin iki ayrı köşesinden çıkarak orta yerde durur.

memet: nereye gidiyon kız cennet?
cennet: pazara gidiyom ula mehmet.
memet: pazarda ne yapacan kız cennet?
cennet: pirinç alacam ula memet.
mehmet: princi ne yapacan kız cennet
cennet: pilav yapacam ula memet
memet: pilavı ne yapacan kız cennet?
cennet: sanada yedirecem ula memet. 
memet ve cennet sahneyi dolanarak tekrar karşılaşırlar.
memet: nereye gidiyon kız cennet?
cennet: çarşıya gidiyom ula memet.
memet:çarşıda ne yapacan kız cennet?
cennet: gelinlik alacam ula memet
memet: gelinliği ne yapacan kız cennet.
cennet: sanada varacağım ula memet.
memet: (cennetin ayağını gösterek) papucun yırtık kız cennet.
cennet:(memedin kafasına vurarak) sanadamı kalmış ula kel memet. der ve oyun biter. hatta memedin kafasına şapka konur ve cennet vururkenn şapkayı düşürür memedin keli görünür. 

bu oyunu köy okulunda çalışan arkadaşlar çok kolaylıkla yapabilir. ben daha önceleri yapmıştım. güzel olmuştu. varsa böle bildiğiniz oyunlar arkadaşlar sizde bana yollayın lütfen.

motosiklet kazası

ali:Hayırdır Osman bu ne hal
Osman :Sağol kardeşim.Önemli birşey değil canım ufak bir motorsiklet kazası.
Ali:Nasıl yani?
Osman:Evde oyuncaklarımla oynarken Oyuncak motorsikletime basıp kaydım başıma bunlar geldi.(baş sarılı ve kol sarılıdır.)
Osman:Senin kulağına ne oldu?
Ali:Haaa o muuu önemli birşey değil canım.Annem evden çıkarken okulda öğrendiklerin şu kulağından girip bu kulağından çıkmasın dedi bende pamuk tıkadım. :)(tek kulağı pamuk tıkalıdır.)
Ben okul gecesinde yaptırmıştım.Seyircilerde çok gülmüştü.Umarım işinize yarar.:4:

ANNE, ÇOCUK, BABA

Baba treni sürerek sahneye girer, seyircinin farkına varırmış gibi toparlanır, kapı zilini çalar..

BABA – Da da rat dat dat dara dat dat...
ANNE – (Kapıyı açar) Şrak.
BABA – Nerdesin karıcığım? İki saattir dara dara dat dat.
ANNE – İçerde işim vardı biraz.
BABA – Neyse hadi... E nasılsın bugün.
ANNE – Ay iyiyim de dur şu kapıyı kapatıyım.
BABA – Hadi kapat.
ANNE – Şrak..
BABA – Sen iyisin değil mi yani bugün hiç yorulmadın, sıkılmadın..
ANNE – A, ne diyorsun, iyi olmaz olur muyum.. bütün bulaşık, çamaşır, yemek hepsi bende ayol!
BABA – Uu, selam verdik borçlu çıktık. Ya karıcığım bütün mekanik yardımcıların var daha ne istiyorsun yani?
ANNE – Ama bana mekanik yardımcılar yetmiyo ki canıım..
BABA – A doğru yetmez, sana senin gibi biri lazım (Kadın onaylar) Öyle mi?...... Tamam... ben o zaman onu getireyim, seni göndereyim..(Kadın üzerine yürür) Ayy şey yani dilim sürçtü. İkiniz birlikte çok iyi şeyler yaparsınız. Benim yuvamı yaparsınız. Neyse, canım..
ANNE – Ha canım..
BABA – Bizim bebek burada değil mi?.... Çağırsana şunu bak ne aldım ona!
ANNE – Ayy ne güzel şey bu böyle. Aman aman aman, dur çağırayım... Oğlum, yavrum, gel, gel, bak baban sana ne almıış.
ÇOCUK – Ne almış?
BABA – Haaaa, Cİ!
ÇOCUK – Aaaa
BABA – Nasıl? Bayıldın değil mi köftehor? Ha? Hadi gel.
ANNE – Hadi oynayalım.
ÇOCUK – (Treni eline alır sürmeye başlar) Biiip.
BABA – (Çocuğun eline vurarak) Dıt! Kıracaksın. Kırarsan gözünü patlatırım haaa!
ANNE – Oyna da biraz çocuk öğrensin bari.
BABA – Doğru, doğru, bak da öğren hergele, bak nasıl oynanıyor..... Şimdi bu çuf çuf, düt düt. Biraz sonra istasyonda duruyor tamam mı?
ÇOÇUK – Tamam.
BABA – Daha sonra da attalara gideceeek.. Anladın mı? (Çocuk başını sallar) İyi, güzel..
Dikkat dikkat Anadolu ekspresi birinci perondan hareket etmek üzeredir.
ÇOCUK – (Treni babanın elinden alır) Biiip..
(Baba çocuk gibi ağlamaya başlar)
BABA – Ya, ya banane ya, banane banane banane.... Ühüü, hep böyle yapıyosun yaa...
ANNE – Oğlum, dur be çocuğum! Oyun bozanlık yapma! (Babaya) Gel hadi yavrum gel, hadi ama, gel oynayalım.... (Kızgın) Aaa hadi ama! (Yumuşak) Hadi canım hadi..
BABA – Geliyim değil mi?
ANNE – Gel ayol..
BABA – İyi
ANNE – Hadi 
BABA – (Treni alır, çocuğa) Sia!.............Dikkat dikkat Anadolu ekspresi birinci perondan hareket etti, geç kaldınız.. (güler)
ANNE – Ayol, sen şey ol..
BABA – Ne olayım?
ANNE – Genç adam, ben de karısı olayım. Seni uğurlamaya gelmişmişim.
BABA – Şu işe bak yahu, kafan da ne çalışır ha, böyle şeylere, vallahi sen benden çok yaşıyceksin ha. Tamam iyi hadi bakalım. Ben şimdi genç adamım.
ANNE – Ben de genç kadınım.
BABA – Nallahaısmarladık Nalan..
ANNE – Güle güle Muradım..dım..dım
BABA – Nakkını nelal et, ben gidiyorum.
ANNE – Nelal olsun... Nayır!
BABA – Nevet!
ANNE – Nayır!
BABA – Neveet, gitmeliyim.....Nevet!
ANNE – Nayır (Koluna sarılır, çöker)
BABA – Gitmeliyim biliyorsun.
ANNE – Nayır, Muradım..dım..dım.
BABA – Nayır, sana gitmeliyim diyorum.
ANNE – (Ağlamaklı) Nayır!
BABA – Nevet!
ANNE – Nayır!
BABA – Nevet!
ANNE – Nayır!
BABA – Neveeet!
ANNE – Nayır!
BABA – Kalk! Kalk, bak can, sen beri beri hastasısın, nastasın sen, nasta olduğun için de sana nilaç lazım, nilaç için de para!..... Bak, sana bir şey olursa çocuğumuz ne yapar? Zaten o da kazıklı kızamık. Onu kim bakacak, söyler misin bana? Nevet, şimdi ben gidiyorum.
ANNE – Nayıır
BABA – Para bulmaya gidiyorum. Feriköy’deki bor fabrikasını soyacağım.
ANNE – (Ağlamaklı) Nayır
BABA – Nevet. Tek korkum ne biliyor musun Nalan?
ANNE – (Ağlamaklı) Ne?
BABA – Tek korkum, Komser amcam Hulusi Kentmen’le, onun sağ kolu Süheyl Eğriboz’un beni enselemesi. Nevet. Tek korkum bu... Nelveda..
ANNE – Nelveda!
BABA – (Treni çocuğun elinden alır) Ver şu treni çocuk.
ANNE – Nayır! Muradım..dım..dım.
BABA – Gitmeliyim
ANNE – Gitme!
BABA – Nelveda!
ANNE – Nelveda!
BABA – Nakkını nelal et!
ANNE – Nelal olsun!
BABA – Kendine iyi bak..
ANNE – Sen de pencereden bak
BABA – Nolur! Çuf..çuf....çuf....çuf..çuf..çuf... Hangi kapıyı çalsaaam, karşımda buruk acı, sevmek korkulu rüya, yalnızlık büyük acı. Hangi kapıyı çalsam, karşımda buruk acı, karşımda buruk acı, karşımda buruk acı..(Anne ve baba ağlamaya başlarlar, birden kahkahaya dönüşür)
BABA – Harikaydın!
ANNE – Vallahi sen de harikaydın! (Birbirlerine sarılırlar)
ÇOCUK – Anne, baba, sizin ee eeee saatiniz gelmiş, haydi odanıza... 
       

RE: MÜZİKALLER-OYUNLAR-SKEÇLER 

--------------------------------------------------------------------------------

MEVSİMLER

İLKBAHAR(yeşil renk kıyafet)

Ben ilkbahar kızıyım
Mevsimler yıldızıyım
Çiçekler bende açar
Ayazlar benden kaçar
Havam güzel ufukta
Vücutlara sağlıktır
Aylarım mart ve nisan
Mayıs gelir sonradan
Ben ilkbahar kızıyım 
Mevsimler yıldızıyım


YAZ(mavi veya kırmızı desenli kıyafet)

Beni adım güzel yaz
Bensiz mevsimler olmaz
Denizi ısıtırım
Güzeldir suyum kırım
Pamuk gibi göklerim
Zümrüt gibidir yerim 
Harmanlar altın gibi
Üzümler baygın gibi
Hazirandır ilk ayım 
Sonrasını sayayım
Temmuz ağustos güzel
Harmanıma sende gel


SONBAHAR(sarı kıyafet)

Bana sonbahar derler
Üzümü bende yerler
Ayva elma cevizi 
Asarlar dizi dizi
Portakal mandalina
Bir tat vermez mi sana
Eylül ekim bir gelin 
Ayları iyi bilin
Kasımın yağmuru çok 
Başka marifeti yok


KIŞ(beyaz kıyafet)

Ben beyazlar kızıyım
Kar kışın yıldızıyım
Dağlar bembeyaz olur
Bazende ayaz olur
Gecem gündüzüm benim
Yine sevinçli benim
Aralık ocak şubat
Haydi sende karlar at
Yap karlardan bir adam
Misafir gel bir akşam






AYLAR

Ocak
Şu ilk ocak ayında yeni yılımz başlar
Sekiz yaş dokuz olur on olur dokuz yaşlar
Toprak ana örtülür baştan başa karlarla
Çam örtülü tepeler uğuldaşır rüzgarlarla

Şubat
Şubatta oynayalım bir kartopu oyunu
Kurt böyle havalarda arar kuzu koyunu
Kızaklar sürelim buz tutmuş tepelerden
Kahkahamız yükselsin dağlardan tepelerden

Mart
Martın armağanıda kardan sonra bir yağmur 
Soğuk rüzgar yollarda kahkahalar savurur
Ninem diyorki aldanma mart kapıdan baktırır
Öyle soğuk yaparki kazma kürek yaktırır

Nisan
Şu nisan ayınada hele bakınız biraz
Güzel çiçeklerine bir dakika doyulmaz
Karanfil sümbül fulya binbir çiçek ismi say
Çocukların bayramı 23 nisan bu ay.

Mayıs
Mayıs kiraz ayıdır arılar oğul verir
Erik çağla kayısı badem ağızda erir
Kırlangıçlar leylekler sürü sürü havada
Kuzucuklar koşuşur zümrüt gibi ovada

Haziran
Haziran gülleriyle ateşiyle ne hoştur
Sınıfı geçtiysen babana müjde koştur
Karnemiz elimizde yüzümüz gülüyor bak
Belli sınıf geçtiğimiz üç ay oyun bize hak

Temmuz
Şu temmuz sıcağıda ne yakıyor insanı
Denizin gökyüzüne yükseliyor dumanı
Sular ılık plajlar çocuklara gel diyor
Yaz yine sallanarak yolda gelip gidiyor

Ağustos
Otuz ağustos yaşa işte zafer bayramı
Millet şenlik yapıyor geldi erler bayramı
Geçit resminde millet göğsünü kabartıyor
Tayyare bayramı bu sevincimiz artıyor

Eylül
Bir yemiş ayı elması armutu var
Bağlarından toplanır iri yeşil salkımlar
Üzümü ne de boldur ne hoş al pehlivan
Avcılar ava çıkar vurur kuşu tavşanı

Ekim
Gelen ekim ayıdır ders başladı okulda Çocuklar sıra sıra okula gider yolda
Boy ölçüsü alınır ölçülür ağırlıklar
Dışarıda yavaş yavaş inilder serin rüzgar



Kasım
Bu gelende kasımdır içimiz yandı bu ay
Bu ayı Türk çocuğu kalbi yakan bir ay say
Büyük önder ATATÜRK bu ay yumdu gözünü
Bu ayda söyledi millete son sözünü

Aralık
Kışı getirdi yine 
Ninem başladı tatlı masal hikayesine 
Sobamız çıtır çıtır neşeyi kavurur
Bir yıl sona eriyor tipi kar savuruyor




Arkadaşlar mevsim ve aylara aksesuar olarak taç veya kurdelalara boncukla işleterek mevsim ve ayları yazabilirsiniz.
Mevsimler şarkısını kullanarak hem şiirli hem müzikli ront şeklinde oynatabilirsiniz.


SKEÇ-1: AT HIRSIZI

HASAN : Hayrola Rüstem, üzgün görünüyorsun, ne oldu?
RÜSTEM : Ben üzülmeyeyim de kim üzülsün Hasan?
HASAN : Hele anlat bakalım seni bu kadar perişan eden olay neymiş, merak ettim yahu!
RÜSTEM : Bütün paramı verip bir at almıştım.
HASAN : Ee, at öldü mü yoksa?
RÜSTEM : Ölse teselli olacak bir yanı var?
HASAN : Ne oldu peki?
RÜSTEM : Dün gece ahıra bir hırsız girip atımı çalmış.
HASAN : Yapma yaa... İnan ki çok üzüldüm. İnşallah bulursun atını.
RÜSTEM : Pek sanmıyorum bulabileceğimi ama hayırlısı neyse o olsun. Ne diyelim.
HASAN : Benim acele bir işim var, gitmek zorundayım. Hadi kal sağlıcakla...
RÜSTEM : Yolun açık olsun Hasan.
HIRSIZ : Lanet hayvan yürüsene be!
RÜSTEM : Aman Allah´ım rüya mı görüyorum yoksa! Bu at benim atım yahu! Hey, heey, bu benim atım!
HIRSIZ : Yanlışın var Beyim. Bu at yıllardan beri benimdir.
RÜSTEM : Madem ki bu at yıllardan beri senin, o halde söyle bakalım, bu atın hangi gözü kör?
HIRSIZ : Hangi gözü mü kör? Bunu bilmeyecek ne var, tabi ki sol gözü kör.
RÜSTEM : Bilemedin.
HIRSIZ : Pardon pordon, ben sağ gözü diyecektim, yanıldım. Evet evet, sağ gözü kör bu atm.
RÜSTEM : Sen sadece hırsız değil ayrıca beceriksiz bir yalancısın da.
HIRSIZ : Niye?
RÜSTEM : Bu atın iki gözü de sapasağlam çünkü! Ver atımı...


SKEÇ-2: BEN SENİN YAŞINDAYKEN...

BABA : Oğlum gel bakalım buraya!
ÇOCUK : Buyur baba!
BABA : Bu hafta yapılan sınavda kaçıncı oldun?
ÇOCUK : 25. oldum baba.
BABA : Ama nasıl olur! Daha geçen hafta 21. idin. Nasıl dört sıra birden geriledin? Tembel herif.
ÇOCUK : Ne yapayım baba? Sınıfa dört tane yeni öğrenci daha geldi. Dolayısıyla 21.likten, 25. liğe geriledim. Hem bana kızmaya senin hakkın yok.
BABA : Bak şu bacaksıza! Bu kadar tembel olacaksın ve benim sana kızmaya hakkım olmayacak, öyle mi? 
ÇOCUK : Tabii... Demek ki mükemmel bir çocuk dünyaya getirememişsiniz. El alem öyle çocuk yapıyor ki! Hepsi süper zeka.
BABA : Kızdırma beni alırım ayağımın altına bak. Sınıfta kalmış abuk subuk, aptal saptal konuşuyor. 
ÇOCUK : Niye kızıyorsun baba? Sınıfta kaldıysak ne olmuş! Daha iyi ya! 
BABA : Neresi iyi bunun? 
ÇOCUK : Sürekli maddi sıkıntıdan bahsediyordun, düşünsene yeni sınıf için yeni kitaplar almak zorunda kalacaktın. Şimdi buna gerek kalmadı. Aynı kitapları yeniden kullanacağım. 
BABA : Yahu şu karneye bak.Bütün dersler bir, bir, bir.... Allah aşkına bir tane bile iki yok. Yuh sana, nasıl becerdin bunu?
ÇOCUK : Hepsi bir mi, emin misin baba?
BABA : Bir de utanmadan şaşırma numarası yapıyor. Utan, utan! Al da kendi gözlerinle bir daha bak karneye. 
ÇOCUK : Allah, Allah! Ver bakalım şu karneyi. Hepsi bir olmamalıydı... 
BABA : Şunun söylediğine bak. Doğru hepsi bir olmamalıydı. Sıfır olmalıydı.Bir sene boyunca yattın tabi... Bir bile fazla sana. Ben senin yaşındayken sınıfın en iyisiydim. Karnemde bütün notlarım "5" idi, "5".... 
ÇOCUK : Yapma baba. Bu benim karnem değil. Dün bu karneyi tavan arasında buldum. Senin karnen bu. Neee! Benim karnem mi? Hadi canım...Ver bakiiimL.Aaa! Sahi ya... Eee... Şeeey yani. Diyecektim ki!.. 
ÇOCUK : Demek bütün notların beşti haa... İşte bak bu da benim karnem. İtiraf et baba, ben senden daha çalışkanım. 
BABA : Tamam, tamam anladık, para istiyorsun. Söyle ne kadar vereyim? 
ÇOCUK : Şeey! Ne desem bilmem ki! 500 yeter. Ama şimdilik... 
BABA :Ne 400 mü? 300 neyine yetmez? Al şu 200´ü 100´ ünü geri getir. 
ÇOCUK : Ama baba...
BABA : Aması maması yok. Al şunu! Dur bakim, senin eline ne oldu böyle? 
ÇOCUK : Önemli değil baba
BABA : Nasıl önemli değil oğlum? Avuçların kıpkırmızı olmuş. Ne oldu? 
ÇOCUK : Öğretmen dövdü.
BABA : Öğretmen mi dövdü? Hangi çağdayız? Dağ başı mı burası? Ben ona sorarım. 
ÇOCUK : Dur, dur! Dur baba. Tabiki burası dağ başı değil. Ama galiba kabahat bendeydi. 
BABA : Niye, ne oldu ki?
ÇOCUK : Arkadaşım öğretmenin sandalyesine raptiye koymuştu. 
BABA : Raptiye koyan arkadaşınsa seni niye dövdü? Onu dövseydi ya! 
ÇOCUK : Asıl olay ondan sonra. 
BABA : Nasıl yani? 
ÇOCUK : Ben de öğretmen raptiyenin üzerine oturmasın diye, tam oturacağı sırada sandalyeyi çektim. Hooop! Gümm! Tabiki...
BABA : Hak etmişsin. Bu gün okulda ne yaptınız? 
ÇOCUK : Bu gün okulda dinamit yaptık. 
BABA : Peki yarın ne yapacaksınız okulda? 
ÇOCUK : Hangi okulda? Dinamit yaptık yaptık diyorum, okul falan kalmadı ortada.




SKEÇ-3: BİR GARİP DAVA
MUHAFIZ :Padişahım üç adam geldi. Bir davaları varmış. Huzurunuza çıkmak istiyorlar.
PADİŞAH :Gelsinler bakalım.
MUHAFIZ : Geçin bakalım şöyle. Padişahımız sizi bekliyor.
PADİŞAH :Hoşgeldiniz ağalar. Anlatın bakalım derdinizi.
SAKALLI :Efendim biz üç arkadaştık. Üçümüz beraber bir iş yaptık. Ve iyice bir para kazandık. Birbirimize de hiç güvenmiyorduk. 
PADİŞAH :Ee...
PALABIYIK: “Paramızı hepimizin güveneceği birine verelim” dedik ve bu arkadaşa teslim ettik. 
PADİŞAH : Sonra ne oldu peki? 
SAKALLI : Parayı bu arkadaşa emanet ederken « üçümüz birlikte gelmedikçe parayı hiçbirimize verme » diye sıkı sıkı tembih ettik.
PALABIYIK: Tembih etmemize rağmen emanete ihanet etti bu adam.
SAKALLI :Evet ihanet etti. Parayı tek başına gelen diğer arkadaşımıza verdiğini söylüyor.
PADİŞAH : Doğru mu söylüyor bunlar efendi?
KESE : Doğru efendim ama eksik anlattılar.
PADİŞAH :Nasıl yani?
KESE :Evet, bunlar bana bir kese para bıraktılar. „Üçümüz birlikte gelmedikçe parayı hiçbirimize verme.“ dediler.
PADİŞAH :E niye verdin o zaman paraları diğer adama?
KESE :Ama padişahım, henüz elli adım bile gitmemişlerdi ki içerden biri geri geldi ve paraları istedi. Bu ikisine uzaktan bağırdım. “Bakın bu arkadaşa veriyorum.” dedim. 
PADİŞAH : Bunlar ne yaptı peki?
KESE :Vallahi ikiside kafa sallayıp “Tamam ver” dediler.
PADİŞAH :Siz söyleyin bakalım, bu beyefendi doğru mu söylüyor? 
SAKALLI :Valla padişahım, keseyi emanet edip gidiyorduk ki şimdi burada olmayan arkadaşımız aniden durdu. “Akşam yiyeceğimiz yemeğin parasını alalım.” dedi. Biz de “yemek parası al gel, bekliyoruz dedik..” Meğer adam tüm parayı almış.
PADİŞAH : Demek arkadaşınız parayı alıp kaçmış ha? 
PALABIYIK :Evet ama bu emanetçiye “Biz üçümüz birlikte gelmezsek, hiçbirimize parayı verme” demiştik. O da kabul etmişti.Vermeseydi. Versin bizim paramızı...
PADİŞAH :Ne diyorsun efendi? Adamlar paralarını istiyorlar.
KESE : Doğru, paralarını vermem gerekiyor ama anlaşmaya bağlı kalıyorum ben. Bu yüzden şu an paralarını vermem.
PADİŞAH :Ne demek o?
KESE :Şu demek padişahım. Anlaşmaya göre, bunlara parayı vermem için üçünün birlikte gelmesi gerekiyordu. Getirsinler diğer arkadaşlarını da vereyim paralarını! 
PADİŞAH :Doğru. Hadi bakayım, getirin üçüncü arkadaşınızı, alın paranızı!Bir daha da güvenmediğiniz insanlarla iş yapmayın.





SKEÇ-4: GERÇEK ZENGİNLİK SAĞLIKTIR
ÖĞRETMEN :Çocuklaar! Piknik sona erdi. Hava kararmak üzere... Toparlanın okula yetişmeniz lazım.
ALİ :Biz hazırız öğretmenim.
ÖĞRETMEN :Haydi bakalım, geldiğimiz yoldan geriye dönüyoruz...
VELİ :Öğretmenim şuraya bakın! Ne kadar güzel bir köşk burası...
ÖĞRETMEN :Aaa! Gerçekteeen! Harika bir ev bu! Kimin acaba çocuklar?
CAN :Bilmem.... Ama keşke bu evin sahibinin oğlu olsaydım...
ÖĞRETMEN :Niye?
CAN :Niye mi? Baksanıza, boğaz manzaralı, yem yeşil bahçesi olan olağanüstü bir ev bu.
Kimbilir içinde neler neler vardır.
ÖĞRETMEN :Eğer sen bu evin sahibinin oğlu olsaydın neler yapardın?
CAN : Sizleri evime davet ederdim.
ALİ : Öğretmenim ne olur şu evin bahçesine bir girelim.
ÖĞRETMEN :Niye, ama geç kalıyoruz çocuklar.
VELİ :Ne olur öğretmenim! Hemen geri çıkarız.
ÖĞRETMEN : İzinsiz olmaz. Bir bakalım kim var içeride?
ALİ : Öğretmenim bakın orada bir kadın var.
ÖĞRETMEN :Evet gördüm. Heey! Bakar mısınız?
BAKICI :Buyrun, ne istemiştiniz?
ÖĞRETMEN :Şeey! Ben öğretmenim. Bunlarda Gümüş İlköğretim Okulu öğrencileri. Sınıfça buraya
pikniğe gelmiştik. Dönerken bu köşkü gördük. Kime ait olduğunu merak ettik. Bu köşk
kimin acaba?
BAKICI :Bu köşk ülkemizin en zengin insanına ait.
CAN : Öğretmenim orada bir çocuk var. Tekerlekli sandalyede oturuyor.
BAKICI :Bir dakika onu buraya getireyim.
ALİ : Aa! Çocuk hasta galiba.
BAKICI :Bu çocuk da bu köşkün sahibinin oğlu. Gördüğünüz gibi tekerlekli sandalyeye mahkum.
Bende onun bakıcısıyım. 
ÖĞRETMEN :Yaa! Demek bu çocuk bu köşkün sahibinin oğlu ha.. Çocuklar! Az önce "Keşke bu
köşkün sahibinin oğlu olsaydım." diyen kimdi?
CAN :Şey bendim öğretmenim...
ÖĞRETMEN :Şimdi ne düşünüyorsun?
CAN :Şeey, ne diyeceğimi bilemiyorum...
ÖĞRETMEN :Bakın çocuklar zenginlik sandığınız gibi mal ve varlık yönünden herşeye sahip olmak
değildir. Gerçek zenginlik gönülle olur. Eğer gönlünüz huzur doluysa siz dünyanın en
zengin insanısınız demektir.
ALİ :Nasıl yani öğretmenim.
VELİ : Gönlün huzur dolu olması ne demek öğretmenim.
CAN : Gerçek zenginlik nedir öğretmenim?
ÖĞRETMEN : Çocuklar, sizler hepiniz aslında milyardersiniz. Örneğin sen çocuğum, sana 100 milyar
verseler gözlerini satarmısın?
ALİ .-Hayır, kesinlikle satmam. Gözlerim olmadıktan sonra parayı ne yapayım?
ÖĞRETMEN :Ya kalbini 100 milyara satar mısın?
ALİ :Olur mu öğretmenim? Kalbim olmazsa ben nasıl yaşarım?
ÖĞRETMEN :Peki sana 500 milyar verseler bir ayağını satar mıydm?
VELİ :Hayır...
ÖĞRETMEN :Peki 500 milyara bir kolunu satar mısın?
YELİ :Hayır...
ÖĞRETMEN : Gördüğünüz gibi hiç biriniz milyarlarca paraya rağmen bir organınızı bile satmıyorsunuz. Demek ki bu organlarınızın değeri çok çok fazla. Örneğin çok çok zengin olan bir insan ölmek üzereyken, birazcık daha yaşamak için, bütün servetini vermeye razı olur. Yani anlıyacağınız önemli olan sağlıktır. Sağlık ve huzur! Nice insanlar vardır ki, servet içinde yüzüyorlar, ama mutsuzlar!
CAN :Teşekkür ediyorum öğretmenim. Bana gerçek zenginliğin ne olduğunu gösterdiniz.
Demek ki ben çok çok zengin bir insanmışım.
(Cengiz Tan - Yürek Hikayeleri´nden Uyarlanmıştır.)





SKEÇ-5: GÜLSÜM'ÜN KISMETİ
BABA : Biliyor musun Hanım, Gülsüm’e ne çıktı?
ANNE : Piyango mu çıktı yoksa bey?
BABA : Onun gibi bir şey, bil bakalım.
ANNE : Kısbet mi çıktı?
BABA : Pehlivan mı bu? Ne kısbeti? Kısmet demek istedin herhalde.
ANNE : He ya, tam onu diyecektim.
BABA : Aferin sana, evet ondan çıktı.
ANNE : Peki kim?
BABA : Kim kim?
ANNE : Herif, kısmet kim?
BABA : Kısmet de kim?
ANNE : Ayol, Gülsüm´e çıkan kısmet kim?
BABA : Düşünüyorum, sen de düşün.
ANNE__ : Olur.
GÜLSÜM : Ana, baba, ne oluyor burada?
ANNE : Ne bağırıyorsun kız! Otur sen de düşün.
GÜLSÜM : Oluur.
BABA : Yahu Hanım, ne düşünüyoruz biz?
ANNE : Gülsüm´e çıkan kısmetin adını...
GÜLSÜM : Nee! Bana kısmet mi çıktı?
BABA : He ya...
GÜLSÜM : Ne duruyorsunuz öyleyse, verin gitsin.
BABA : Kime vereceğiz kız?
GÜLSÜM : İsteyen adama...
BABA : O kim? îşte onu düşünüyoruz.
GÜLSÜM : Baba, beni kim istedi?
BABA : Karşı köyden biri.
ANNE : Herif, madem biliyordun neden söylemedin?
BABA : Ne düşünüyorduk demin biz?
ANNE : Gülsüm´ün kısmetini düşünüyorduk!
BABA : Hay Allah ben de ne düşünüyoruz diye düşünüyordum.
GÜLSÜM : Peki kim bu adam baba?
BABA : Çiftçi. Seni de şehzade istemez ya...
GÜLSÜM : Nerede görmüş beni?
BABA : Görmemiş ki...
ANNE : Bey, bu nasıl iş? Kızı görmeden mi alacak bu adam?
BABA : Görmeden olur mu kadın? Görecek tabi.
ANNE : Ne zaman?
BABA : Nerdeyse gelir.
GÜLSÜM : Amanın! Ana kız, hemen ortalığı toparlayalım.
BABA : Kapı çalınıyor, kim o?
DÜNÜR : Benim, haber yollamıştım. Aldınız mıydı?
BABA : Haber bu, kaybolur mu? Aldık tabi.
ANNE : Gülsüm! Gel kız buraya!
GÜLSÜM : Süsleniyorum ayol, herif gelip beni böyle mi görsün?
BABA : Şeey, bizim kızımız biraz şeydir...
ANNE : Akılsız...
DÜNÜR : Aman efendim, akıllı kadın daha tehlikeli olur.
BABA : Zaten ben hiç akıllı kadın görmedim.
GÜLSÜM : İşte geldim. Deminden beri ne bağırıp duruyorsunuz yahu? Bu da kim?
BABA : İşte, bu kısmetin...
DÜNÜR : Adım İsmet.
ANNE : Kızım hele bi sor. Kısmet efendi ne içmek ister?
GÜLSÜM : Ne içecek! Şıra tabii.
DÜNÜR : Neden?
GÜLSÜM : Bizim şıramız iyi de ondan. Aptal değilsen şıra içersin.
BABA : Kusura bakma oğul bizim kız kıt akıllıdır.
DÜNÜR : Aman aman, böylesi daha iyi.
GÜLSÜM : Anaaaa, anaaaaa, üüüüüüüüü,üüüüü...
ANNE : Ne oldu kız? Niye ağlıyorsun?
GÜLSÜM : Ağlarım tabi.
ANNE : Kız, kocaya gidiyorum diye ağlanır mı?
GÜLSÜM : Ona ağlamıyorum. Şu baltaya ağlıyorum.
ANNE : Baltanın nesine ağlıyorsun?
GÜLSÜM : Ben evlenince çocuğum olmayacak mı?
ANNE_ : Olacaak!
GÜLSÜM : Çocuk buraya şıra olmaya gelmiyecek mi?
ANNE_ :Geleceek!
GÜLSÜM : O balta yavrumun kafasına düşerse ya...
ANNE : Essahtan kuz. Vah benim torunum. Vay talihsiz yavrum!
BABA : Nooluyor orada be!
ANNE : Beey, bey yetiş!
BABA . :Noldu?
ANNE : Bu balta ilerde torunumuzun kafasına düşerse nolur halimizİ bir düşünsene...
BABA : Amanın, bunu ben hiç düşünmemiştim yahu. Vay torunum/
DÜNÜR : Yahu sabahtan beri sizi dinliyorum oradan. Çok safsınız ha...
BABA : Vay yavrum, oy torunum, ooy!
DÜNÜR : Yahu kesin şu ağlamayı. Bakın baltayı aldım oradan. Artık çocuğunuza bir şey olmaz.
BABA : Vaay, ne kadar akıllıymış bu kısmet yav! Allah razı olsun evladım.
DÜNÜR : Bakın, ben Gülsüm´ü akıllı değil diye alacaktım ama, dünyanın en aptal kızıyla da evlenemem.
GÜLSÜM : Ana, ana, almayacak bu adam beni! 
DÜNÜR : Belki en aptal değildir. Bunu öğreneceğim. 
BABA : Nereden öğreneceksin? 
DÜNÜR : Şimdi yola düşeceğim. Eğer kızınızdan daha aptal birini görürsem gelir kızınızla
evlenirim. Beni beklesin.
BABA : Zaten kim alır ki onu? Mecbur bekleyecek. 
GÜLSÜM : Benden aptal insan yoktur dünyada. Bulamaz. Evlenemiyeceğim. 
DÜNÜR : Sözüm söz. Hadi hoşça kalın 
BABA : Merak etme kızım, buralar aptal doludur. Döner alır seni.
- sahnenin önünde 
DÜNÜR : Kolay gelsin hemşerim!
ÇOBAN : Kolaysa başına gelsin. Anamdan emdiğim süt burnumdan geldi.
DÜNÜR : Ne yapmaya çalışıyorsun?
ÇOBAN : Eşeği yukarı, ağaca çıkaracağım.
DÜNÜR : Zor bir iş ama, eşek ağaçta ne yapacak?
ÇOBAN : Görmüyor musun, hayvanın karnı aç. Hadi aslanım, çık yukarı.
DÜNÜR : İyi de eşek ağaçta ne yapacak?
ÇOBAN : Manzara seyredecek! Tövbe yarabbi! Karnını doyuracak karnını!
DÜNÜR : Yani ağaca karnını doyurmak için mi çıkacak?
ÇOBAN : Len git işine! Sorgu meleği misin sen?
DÜNÜR : Kızma, sahiden merak ettim.
ÇOBAN : Ağaçta ne var?
DÜNÜR : Yapraak...
ÇOBAN : Haa, demek kör değilsin. Ya kör olmalıydın ya aptal. Demek ki kör değilsin.
DÜNÜR : Eşek ağaçta ne yapacak?
ÇOBAN : Len hemşerim, "hayvan aç" diyorum.
DÜNÜR : Haa, anladım. Çıkarıp onları yedireceksin.
ÇOBAN : Afferin sana.
DÜNÜR : Ama şöyle yapsan, dalı tutup aşağı çeksen öyle yedirsen daha kolay olmaz mı?
ÇOBAN : Vaay canına!...
DÜNÜR :Yaa!...
ÇOBAN : Yahu sen sandığım gibi aptal değilmişsin be.
DÜNÜR : Sana bu kadarı yeter. Hadi eyvallah.
ÇOBAN : Uğurlar ola!
sahnede --------------
GÜLSÜM : Hoş geldiniz. Bak geçen gün şıranı içmemiştin. Sakladım. îç.
DÜNÜR : Yani sen üç gündür elinde bardakla beni mi bekledin?
GÜLSÜM : Ne var bunda? Başka işim mi var ki?...
DÜNÜR : Ya hiç gelmeseydim?
GÜLSÜM : Babam "mutlaka geri döner" dedi. Benden daha aptal insan çokmuş. Söyle bakalım beni alacak mısın?
DÜNÜR : Alacağım Gülsüm
GÜLSÜM : Yaşasın, demek benden aptallar da var şu dünyada. Ne gördün, anlatsana. DÜNÜR : Bir adam gördüm. Aç olan eşeği zorla ağaca çıkarmaya çalışıyordu. Eşek ağaca çıkınca oradaki dalları yiyecekmiş. Zavallı hayvanı itip duruyordu. 
GÜLSÜM : Hah hah hah ha! Aptal adam. Eşek öyle itmeyle ağaca çıkar mı? Önce kendi ağaca çıkıp, sonra iple eşeği yukarı çekseydi ya!.
(Halk Hikayeleri´nden Uyarlanmıştır.)

SKEÇ-6: GÜZEL GÖREN GÜZEL DÜŞÜNÜR.

HULUSİ :Allah´ım bu ne sıkıcı bir hayat böyle! Her günüm adeta zehir, her akşamım cehennem gibi geçiyor. Ben artık dayanamayacağım. Bunca yıl çalışıp didindim, elde avuçta bir şey yok. Hala yamalı elbiselerle dolaşıyorum. Çorabımın ucu delik, gömleğimin düğmeleri yok. Allah´ım ölmek istiyorum artık! 
CEVDET -.Hayırlı sabahlar amca! 
HULUSİ :Böyle hayırlı sabah mı olur be adam? 
CEVDET :Niye, hayrola ne oldu? Canını sıkan olay nedir? 
HULUSİ :Şu kılığıma kıyafetime bir bak. Dilenci gibiyim. Fakirlik beni kahrediyor. Çoraplarım bile yamalı, delik deşik 
CEVDET :Üzüldüğün şeye bak! Haline şükretsene yahu. Bak benim ayaklarıma, çorapları bırak, ayaklarımda ayakkabım bile yok. Ama senin gibi halimden şikayetçi değilim. 
HULUSİ :Peki niye mutlusun? 
CEVDET :Ben halime şükrederim.
HULUSİ : Şükredecek neyin var ki, baksana bir ayakkabın bile yok. 
CEVDET :Bak beyim şu gelen adamı görüyormusun? O benim kardeşimdir. Bak onun ayakkabıları değil, ayakkabı giyecek ayakları bile yok. En azından benim ayaklarım var. Ya ben de onun gibi olsaydım. Bu yüzden Allah´a şükrediyorum. Çünkü kardeşim gibi sürünerek yaşamıyorum. 
ŞEHMUZ-.Merhaba Abi! 
CEVDET :Merhaba kardeşim. Hoş geldin.
ŞEHMUZ :Hoşbulduk abi. Ne o, arkadaşınla tanıştırmayacak mısın? 
HULUSİ :Şeey ben Hulusi. Duvar ustasıyım. 
ŞEHMUZ :Memnun oldum. Ben Şehmuz. Ben de şu gördüğün tartı aletiyle geçinip gidiyorum işte.
Kazancım az-maz ama buna da şükür. Kimseye muhtaç olmadan yaşamam için yetiyor. HULUSİ :Halinden memnun musun yani? 
ŞEHMUZ: Niye memnun olmayacakmışım ki? Bak elim, kolum tutuyor. Ayaklarımdan başka bir eksiğim yok ki. Gerçi ayaklarım da olsaydı daha iyi olurdu ama, ne yaparsın işte kader. Trafik kazasında kaybettim onları. Yaşadığıma şükrediyorum. 
HULUSİ :Yahu hala şükredecek neyin kalmış ki. 
ŞEHMUZ :Aaa, öyle deme. İnsan şükretmek için hep daha aşağıdakilere bakmalı. Bak, bak, bak. Bizim Cemal de geliyor. Kör Cemal derler ona. Gözlerini daha 6 yaşındayken kaybetmiş. Anlıyacağm dünyası kapkaranlık. En azından benim dünyam aydınlık. Ya onun yerinde olsaydım.
HULUSİ :Pes doğrusu!
ŞEHMUZ :Heey Cemal, bu taraftayız! Direğe dikkat et. Gel, gel de seni yeni arkadaşla tanıştırayım. CEMAL :Merhaba. 
HULUSİ :Hoşgeldiniz, ben Hulusi. 
CEMAL :Ben de Cemal. Kör Cemal derler bana. Üzülürüm öyle demelerine ama ne yaparsın, körüz işte. Adamlar haklı. Ama ben mi seçtim ki kör olmayı? Ben de istemez miydim dünyayı doyasıya seyretmeyi. Kuşları, böcekleri, insanları izlemeyi. Kimbilir şuradaki çiçekler ne kadar güzeldir. Öyle değil mi?
HULUSİ :Eee, evet gerçekten o çiçekler çok güzel ama nasıl farkettiniz o çiçekleri.? 
CEMAL :İnsan sadece gözleriyle görmez dünyayı Hulusi bey. İşte ben bunun için halime şükrediyorum ya. Dokunabiliyorum, tadabiliyorum ve en önemlisi koku alabiliyorum. Orada çiçek olduğunu kokusundan anladım. Sahi sen farketmemiş miydin onları? 
HULUSİ :Şeey, yani siz deyince farkına vardım tabi. 
CEMAL : Yazık, çok yazık. Oysa Allah o güzelliği sizin gözleriniz için yaratmıştır. Siz gözleriniz sapasağlam olmasına rağmen farkedemiyorsanız hayattan nasıl lezzet alıyorsunuz peki? 
HULUSİ :Be, be, ben evet ben mutsuz biriyim. En azından az öncesine kadar mutsuz biriydim. Mutsuz oluşumun sebebini fakirlik sanıyordum, oysa mutsuzluğumun sebebi kör olmammış. CEMAL : Bakın beyefendi, kimse görmeyi bilmeyen kadar kör olamaz. Doğru, benim gözlerim görmez ama mantığımın gözleri çok keskindir. Asla, keskin sirke olup da küpüme zarar vermem. Ve halime şükrederim.
HULUSİ :Sen de mi haline şükrediyorsun, niye? 
CEMAL :Niyesi var mı? Ya yatalak hasta olsaydım. Felçli olsaydım. Yoo, öyle bile olsam mutlu olmak için bir sebep bulurdum. Şimdi halime bir kere daha şükrediyorum. Çünkü ya sizin gibi olsaydım. O zaman benim halim ne olurdu? Bakar kör ve mutsuz biri. 
CEVDET :Hulusi Bey, siz ağlıyorsunuz! 
HULUSİ :Evet dostlarım, ağlıyorum. Bırakın ağlıyayım. Taşlaşmış kalbimin hamuru göz yaşlarımla yıkanıp yumuşar belki. Sizler bana mutluluğu öğrettiniz. Ne olur aranıza beni de alın. 
ŞEHMUZ :O nasıl söz Hulusi Bey, biz kimiz ki seni de aramıza alalım? 
CEMAL :Evet, biz üç garibanız sadece. Hergün bu parka gelir, bu banka oturur sohbet ederiz. Bundan sonra sen de gel. Daha mutlu oluruz. 
HULUSİ :Evet dostlarım, daha mutlu oluruz, bizden daha mutlusu da olmaz hatta. Sizleri çok seviyorum.






SKEÇ-7: KAYBOLAN SİLAH

PAŞA :FirdevsBacı!
FİRDEVS BACI : Buyrun efendim.
PAŞA : Herkese söyle,saat 10´da salonda hazır bulunsunlar!
FİRDEVS BACI :Başüstüne efendim.
PAŞA . : Unutma çok önemli!
FİRDEVS BACI : Unutmam efendim.
(Ev halkı gelir)
PAŞA : Oturun, ayakta kalmayın.Şimdi beni iyi dinleyin. Hepimiz bir tabancam olduğunu bilirsiniz. Her zaman çekmecemde durur.
EV HALKI : Biliyoruz Paşa Hazretleri!
PAŞA : Bu sabah tütün tabakamı almak istediğimde tabancam yerinde yoktu.Ev boş kalmadığına göre ve hırsız giremiyeceğine göre mutlaka biriniz aldınız.
EV HALKİ : Estağfirullah paşa hazretleri!
PAŞA : Susun! Bu evden ve sizden ben sorumluyum. Bir cahillik etmenizden korkuyorum.Ben sağ oldukça kimse kılınıza bile dokunamaz.Allah büyüktür.Bu günler de geçer.Karanlık gecelerin sabahı yakındır.
EV HALKI : İnşallah paşa hazretleri!
PAŞA : Zeynel Çavuş sen mi aldın?
ZEYNEL ÇVŞ. : Paşam, eski bir asker olarak hemen belirteyim ki, eğer tabancayı ben almış olsaydım, hiç çekinmeden söylerdim.
PAŞA :Ya sen Firdevs bacı, sakın sen almış olmayasın?
FİRDEVS BACI :Niye alayım ki paşam?
PAŞA :Hemen alınma öyle! Hani demez miydin "Bu düşman askerlerini bir kaşık suda boğasım geliyor. Bunların ne işi var vatanımızda?" diye? 
FİRDEVS BACI :Paşam, paşam, elbette öldüresim geliyor.eğer iş bana kadar düşerse cephedeki nişanlımdan geri kalmam.Fakat yemin ederim ki ben almadım.
PAŞA :Peki, peki sana inanıyorum. Sen işinin başına dönebilirsin.Bırak ağlamayı! Betül kızım, bak gelinimsin.Şehit kocanın hatırı için doğruyu söyle.Sen mi aldın tabancayı?
BETÜL : Paşa Hazretleri, hani geçen akşam kapı çalınmıştı ya...
PAŞA : Evet.
BETÜL : Düşman subayları kapıya dayanmıştı ya...
PAŞA : Eee...
BETÜL : Konağı boşaltmamızı istemişlerdi hani...
PAŞA : İyi ama daha sonra vaz geçmişlerdi.
BETÜL : Biliyorum. Ama ben sokaklarımızı pis çizmeleriyle kirleten düşmanların evimize göz dikmeleri yüzünden üstlerine bütün kurşunları boşaltmayı düşünmüştüm.
PAŞA :Ve bunun için aldm silahı öyle mi?
BETÜL : Hayır Paşa hazretleri! Alacaktım ama yerinde yoktu.Benden önce birisi almış.
PAŞA :Allah aşkına kim aldı öyleyse?Kızlarım, sadece siz kaldınız.Hadi getirin şu silahı!
KIZLAR : Biz mi?
PAŞA :Tabii ki siz.Başka kim kaldı?Hadi utanmayın, inanın affedeceğim.
BÜYÜK KIZ : Fakat baba ben almadım. KÜÇÜK KIZ : Ben de!
PAŞA : Tepemi attırmayın.Güzellikle getirin şunu çabuk!
KIZLAR : Seni nasıl inandırabiliriz?
PAŞA : Tabancayı getirmekle...
KIZLAR : Ama biz almadık ki...
PAŞA : Hanım, ne dersin sen bu işe?
HANIM : Vallahi Paşam, benim de aklım karıştı.Alsalardı açık verirlerdi.
PAŞA : Yahu herkes sorguya çekildi mi?
HANIM : Tabi bey, hepimiz buradayız.
PAŞA : Tabi ya, nasıl da unutmuşum.Şimdi hatırladım.
HANIM : Gördün mü bey, herkesin boş yere günahını aldın.Demek tabancayı koyduğun yeri hatırladın.
PAŞA : Hanım, hanım! Yine mı bana "unutkan"dıyorsun7
HANIM : Canım sen demedin mi ´hatırladım"diye?
PAŞA : Dedim ama sandığın gibi değil!
HANIM : Yaa!
PAŞA . : Herkes salonda toplansın dememiş miydim?
HANIM : Demiştin.
PAŞA : Peki sevgili torunum niye gelmedi?
HANIM : Ne? Şimdi de el kadar çocuğa mı iftira ediyorsun?
PAŞA : Göreceğiz, çabuk çağır gelsin!
HANIM : Tamam tamam, sakin ol.Şimdi çağırırım.
PAŞA : Sizler gidebilirsiniz.
FAZIL : Bir şey mi var dedeciğim? Beni istemişsiniz.
PAŞA : Hanım, sen de çıkabilirsin.
FAZIL : Dedeciğim, neden dik dik bakıyorsun?
PAŞA : Gel yanıma şöyle. Nasılsın bakalım?
FAZIL : Babama ve ordumuza duacıyım dedeciğim.
PAŞA : Aferin sana. Bak oğlum, sonunda İstanbul işgal edildi.
FAZIL : Defolup gitsinler!
PAŞA : Merak etme geldikleri gibi gidecekler zaten.
FAZIL : Ne zaman?
PAŞA : Her şeyin zamanı var oğlum. Hele bir Anadolu kurtulsun.Ondan sonra inşallah.
FAZIL : İnşallah dedeciğim.
PAŞA : Fazıl!
FAZIL : Buyur dede.
PAŞA : Tabancamı sen mi aldın?
FAZIL : Şey,neden alayım ki?
PAŞA : Ne bileyim, baban gibi şehit olmak isterdin hep.
FAZIL : İsterim tabi!
PAŞA : Bunun için silah gerekmez mi?
FAZIL : E-e-evet!
PAŞA : Tabancamı sen aldın değil mi?
FAZIL : Evet!
PAŞA : Hala getirmeyecek misin şu tabancayı?
FAZIL : Ama dedeciğim, ben onunla düşmanları vuracaktım!
PAŞA : Aslan oğlum benim. Sen henüz küçüksün. Önünde vatana hizmet edecek uzun yıllar var. Kuvayı milliye boş durmuyor. Adım adım zafere gidiyoruz. Sabırlı olmalıyız. Bütün Anadolu, başlarında Mustafa Kemal ile şahlandı.
FAZIL : İyi ama dedeciğim, onlar koştururken biz burada eli kolu bağlı...
PAŞA : Oğlum, İstanbul da boş durmuyor. Burada herkesin kalbi Anadolu için atıyor. Hadi artık ağlamayı bırak.
FAZIL : Peki dedeciğim.
PAŞA : Aferin sana. Hadi şimdi getir tabancayı...
(Sızıntı Dergisi´nden Uyarlanmıştır.)

SKEÇ-8: MİLLET MALI
KOMUTAN : Hey, durun bakalım.
GELİN : Buyur kumandan.
KOMUTAN : Ne yapıyorsunuz burada?
GELİN : Cepheye, Türk ordusuna cephane taşıyoruz..
KOMUTAN : Allah emeğinizi zayi etmesin bacım, sizin hakkınızı bu millet nasıl öder?
GELİN : Şu düşmanı yurdumuzdan bir atalım da kumandan,boş ver sen bizim hakkımızı..
KOMUTAN : İnşallah bacım, bu düşmanın hepsini atacağız yurttan. Söyle bakalım, sen kaç yaşındasın?
GELİN : Şeeey, 18 yaşındayım.
KOMUTAN : Allah´ım, görüyorsun, genciyle yaşlısıyla, çocuğuyla kadınıyla hepimiz seferber olduk. Sen bizi muzaffer kıl..
GELİN : Amiiin..
KOMUTAN : Bacım, bu yaşlı teyze kim?
GELİN : O benim ninem. Oğlunun biri savaşta şehit oldu.
KOMUTAN : Peki şu oturan delikanlı niye bize hiç bakmıyor?
ANA : O benim oğlum evladım. Abisi savaşta şehit oldu.
KOMUTAN : Niye bize ilgi göstermiyor, yoksa bizi küçük mü görüyor?
ANA : Estağfurullah evladım, olur mu öyle şey?
KOMUTAN : Peki niye ayağa kalkmıyor da öyle gururla kurulmuş oturuyor...
ANA : Gururundan değil evladım, o da abisi gibi savaşa gitmişti, ama bir bacağını kaybetti cephede.. Ayağı iyileşir iyileşmez hemen tekrar cepheye gidip savaşmak istedi.Ama almadılar onu askere "bir bacağı takma" diyerek... KOMUTAN :Yaaaa....
ANA : Şu 18 yaşında olduğunu söyleyen taze gelin ve kucağındaki bebek de onun...
KOMUTAN : Niye konuşmuyor, dilsiz mi yoksa?
ANA : Hayır dilsiz değil. Kunuşabilyor. Ama vatanımız düşman işgalindeyken askere alınmamak ona öyle ağır geldi ki o gün bu gündür tek kelime etmedi kimseye...
KOMUTAN : Dur bakalım nine. Bir konuşalım bu Anadolu aslanıyla.
ANA : Boşuna yorma kendini evladım. Selamını bile almaz kimsenin.
KOMUTAN : Delikanlı, duyduğuma göre savaşta bir bacağını vatan uğruna vermişsin. Adın ne senin?
DELİKANLI : 
KOMUTAN : Bu ne haldir bre...! Sen ne biçim askersin ki, karşında bir Türk komutanı var ve sen kılını dahi kıpırdatmadan oturuyorsun. Kalk ayağa !
DELİKANLI : 
KOMUTAN : Bak yiğidim. Acını anlıyorum. Hangi Türk istemez ki bu zor zamanda cephede olmayı? Hangi Anadolu delikanlısı düşmana karşı şehitlik sevdasıyla coşmasın? Seni anlıyorum. Haklısın. Üzülmekte haklısın. Ama
yanıldığın bir şey var. ASLAN YARALI DA OLSA ASLANDIR... Bu topal halinle hiçbir işe yaramadığını sanıyorsun. Yanılıyorsun. Koşamasan da ata binebilirsin. Haydi kalk. Cepheye gidiyoruz.
DELİKANLI : Doğru mu? Bu söylediklerin doğru mu kumandanım? Sahiden beni yeniden cepheye götürecek misin? KOMUTAN : Evet, sana, senin gibi bir kahramana çok ihtiyacımız olacak. 
DELİKANLI : Bu topal halimle mi? 
KOMUTAN : Bir ayağın yok ama kanatların var ya... Bu yiğidi ata bindirin. Benim tüfeğimi de verin eline. Toparlanın gidiyoruz. Sağlıcakla kalın nine. 
DELİKANLI : Şükürler olsun... Allah´ım sana şükürler olsun. Ana , ana kal sağlıcakla. Sen., sen de yavruma iyi bak köylü kızı. Ona babasının ve amcasının nasıl bir asker olduğunu anlat birgün... Sen de hakkını helal et. Ben artık komutanımla gidiyorum.
ANA : Uğurlar osun evladım....
GELİN : Gittiler ana. Haydi biz de yola koyulalım.
ANA : Doğru, yola koyulalım artık. Ama bu bulutlar da ne! Kızım yağmur yağacak. Cephaneler ıslanacak şimdi. Ne yapacağız? Yanımızda bir örtü de yok...
GELİN : Dur nine!
ANA : Kızım ne yapıyorsun? Bebeğin üstündeki örtüyü niye çıkarıyorsun? Hava soğuk! Üşütecek, hasta olacak zavallı...
GELİN : Bebeğin örtüsünü cephanenin üstüne örteceğim.
ANA : Ama bebek? Ya hasta olur, ölürse...
GELİN : Nine, nine! Bebek, benim bebeğim. Ama bu cephane millet malıdır. Ne yapayım ölürse! Vatan sağolsun!


MESLEKLER

Gelin Ben gelin olacağım.
Kendime bir damat bulup,
Onunla yuva kuracağım.

Doktor Ben bir doktor olacağım,
Hastalara bakacağım.
Onları iyileştirmek için,
Elimden geleni yapacağım.

Asker Ben bir asker olacağım.
Vatanımı koruyacağım.
Eğer düşman görürsem,
Alnından vuracağım.

Öğretmen Ben bir öğretmen olacağım.
Çocukları seveceğim
İyiyi, doğruyu, güzeli öğretip,
Karanlığa ışık tutacağım.

Ressam Ben bir ressam olacağım.
Güzel tablolar yapacağım.
Pikasso’ya taş çıkartıp,
Dünyaya ün salacağım.

Avukat Ben bir avukat olacağım,
Davadan davaya koşacağım,
Her zaman haklının yanında olup,
Haksıza kan kusturacağım.

Hemşire Ben bir hemşire olacağım,
Hastalara güler yüzlü davranıp,
Asla onlara bağırmayacağım,
Onları ilaçla değil,
İyileştireceğim sevgimle.








Şoför Ben bir şoför olacağım,
Diyardan diyara koşacağım,
Her zaman kurallara uyup,
Asla trafik canavarı olmayacağım.

Bahçıvan Ben bir bahçıvan olacağım,
Çiçeklerle uğraşacağım,
Güzel çiçekler dikip,
İnsanlara sunacağım.

Çocuk Ben elimde olsa, hep çocuk kalacağım,
Neşe dolu küçük dünyamda,
Masumluğumu, sevgimi, saflığımı,
Bütün dünyaya anlatacağım.

Polis Ben polis olacağım,
Yurduma yararlı olacağım,
Kanunlara uymayanı,
Hemen hapse atıp cezalandıracağım


MESLEKLER

ÖĞRETMEN Bu yılda başarıyla, 
İşte bitiyor öğrenim.
Ama neden içimde,
Bir sıkıntı var benim?

Çünkü çocuklarımın 
Yarını benim için
Gönlüme bir ızdırap
Veriyor için, için…

Her biri yarınların,
En büyük ümitleri.
Çağırıp bir sorayım,
Nelerdir niyetleri?

Avukat mı, doktor mu,
Savcı mı olacaklar?
Bakalım, anlatsınlar,
Gelip de yumurcaklar.

DOKTOR İşte geldim karşınıza,
Günaydın öğretmenim!
Gelecekte bir doktor,
Olmak benim niyetim.

İnsanları hayata,
Sağlıkla bağlayacak.
Varsa eğer birisi,
O da doktordur ancak.

Ben de doktor olacağım
Hastalara bakacağım.
Acıları dindirecek,
Bundan sevinç duyacağım.

ECZACI Daha yıllar var bizim,
Hayata girmemize.
Ama söz veriyoruz,
Bundan sonra da size…

Çalışarak, yılları,
Böylece aşacağız. 
Hepimiz birer meslek,
Sahibi olacağız.


Eczacılar olmazsa,
Doktorlar kalır yaya.
Verdiği ilaçları,
Kim yapacak hastaya.

Bir eczacı olarak, 
Mesleğe gireceğim.
Hastalara böylece,
Ben hayat vereceğim.

YAZAR Kararım kesin benim,
Bir yazar olacağım.
Yazdığım eserlerle,
Ölümsüz olacağım.

Bir yazarın kıymeti,
Yılları açar gider.
Yıllar sonra bir kitap,
Herkese hizmet eder.

Ölsem bile yıllara,
Taşır benim adımı.
Anlatır satır satır,
Güttüğüm maksadımı.

ÖĞRETMEN Ben öğretmen olacağım,
Geriliği kovacağım.
Çocukları okutacak,
Yurda ışık saçacağım.

Çocukları sevecek,
Onlara bilgi vereceğim.
Böylece ben sonunda,
Mutluluğa ereceğim.

Ben öğretmen olarak,
Çalışmak istiyorum.
Bence en güzel meslek,
İşte budur diyorum.

AVUKAT Hak hukuk diyorlar,
Adaletin temeli.
Bir avukat olamaktır, 
Gönlümün tek emeli.




Haksızlıklara karşı,
Göğsümü germeliyim.
Haksızdan alıp hakkı,
Haklıya vermeliyim.

İşte bundan dolayı,
Ben de hukuku seçtim.
Şatafatlı işlerden,
Bu sebeple vazgeçtim.

TÜCCAR Ticaret yapacağım,
Para kazanacağım.
Onunla vatanıma,
Yararlı olacağım.

Her mesleğin elbette,
Güzel bir yönü vardır.
Ama para olmazsa,
Yaşamak yolu dardır.

Ticaret de önemli,
Bir meslektir elbette.
İşte ben onu seçtim,
Düşündüm nihayetle.

İŞ ADAMI Ben derim ki her meslek,
Değerlidir, kutsaldır.
Her birinin ayrı bir,
Kıymeti, yeri vardır.

Bir fabrika düşünün,
Yüzlerce işçisi var.
Buralarda barınır,
Yiyip, içip insanlar.

Bir iş adamı olup,
Topluma gireceğim.
İşte düşüncem budur,
Sevgili öğretmenim.

POLİS Polis olup yurduma,
Yararlı olacağım.
Polislik mesleğiyle,
Ben ünlü olacağım.



Polisler tanır tek tek,
Uğursuzu hırsızı,
Onların şerlerinden,
Koruyan odur bizi.

Polislik mesleği de,
Bir askerlik demektir.
Onların görevi de,
Bence büyük emektir.

SUBAY Düşünüyorum ki ben…
Vatanı koruyacak,
En kutsal meslek,
Subay olmaktır ancak.

Elbette çok lazımdır,
Okuyup ilerlemek.
Başarılı olmaya,
Vermeli çok ca emek.

Subay olup yurdumu,
Koruyacağım her an.
İçimde tek arzu bu,
Ve kalbimde bu iman.

ÇOCUKLAR( KORO) Yıllarımız geçecek,
El ele ve kol kola.
Sonunda dağılacağız,
Her birimiz bir yana.

İlköğretim, ortaöğretim,
Üniversite yılları.
Asıl sonra başlayacak,
Hayatın zorlukları.

Söz veriyoruz sizlere,
Çalışıp, okuyacağız.
Seçtiğimiz mesleklere,
O zaman kavuşacağız.

ÖĞRETMEN Ben kutsal görevimi,
Sürdürürken burada.
Gözlerim ve yüreğim,
Sizinledir orada.

Sizden sonra gelenler,
Sınıfı dolduracak.
Onlar da benim için,
Bir teselli olacak.

Onlara öğreterek,
Yaşamanın dersini.
Sizin gibi hayata,
Salacağım hepsini.

Meyve vermiş görünce,
Diktiğim o ağaçlar.
Ağarsa da gam yemem,
Artık şu siyah saçlar. 



minik bir koro grubu kurabilir ve Southpark - Kyle's Mom Is A Bitch bu parçada serbestçe oynamalarını sağlayabilirsin. çok hoş oluyor. parçayı dinlediğinde aklına umarım benim yaptırdığıma benzer en azından birşey yaptırabilirsin. anlatmaya çalıştım ama ne yazık ki anlatılabilecek birşey değil..

ya da çalışkan arılar adlı şarkı var eminim google da ya da arama motorlarında diyim yazarsan bulursun. çocukları yine serbest bir şekilde oynatabilirsin.. ya da arı gibi hareket etmelerini sağlayabilirsin.. 

SKEÇ : STOP STOP

Roller
Hizmetci:
Yönetmen:
Hanım efendi:
Kameraman:

HİZMETCİ: Hanımefendi Hanımefendi arabanız hazır sizi kapıda bekliyor.
HANIMEFENDİ: Tamam tamam çekil geliyorum.
YÖNETMEN: Stop stop olmadı olmadı biraz sportif ol.
HİZMETCİ:(Spor hareketleri yaparak koşa koşa nefes nefese gelir.)
Hanımefendi Hanımefendi arabanız hazır sizi kapıda bekliyor.
HANIMEFENDİ: Tamam tamam çekil geliyorum.
YÖNETMEN:Stop stop olmadı olmadı biraz durgun ol.
HİZMETCİ: (Yaşlı insan gibi-baston kullanıyormuş gibi hareket eder.)
Hanımefendi Hanımefendi arabanız hazır kapıda sizi bekliyor.
HANIMEFENDİ: Tamam tamam çekil geliyorum.
YÖNETMEN: Stop stop olmadı olmadı.Niye yaşlı gibi söylüyorsun biraz genç ol.
HİZMETCİ: Hey corc kaldır poponu külüstürün seni dışarda bekliyor.
HANIMEFENDİ: Tamam tamam çekil geliyorum.
YÖNETMEN: Stop stop olmadı olmadı.Biraz duygusal ol.
HİZMETCİ: (ağlayarak söyler.)
Hanımefendi Hanımefendi arabanız hazır sizi kapıda bekliyor.
HANIMEFENDİ: Tamam tamam çekil geliyorum.
YÖNETMEN: Stop stop olmadı olmadı.Ne öyle ağlıyorsun biraz gül.
HİZMETCİ: (Kahkaha atarak söyler.)
Hanımefendi hah hah hah Hanımefendi hah hah hah arabanız hazır sizi kapıda bekliyor hah hah hah.
HANIMEFENDİ: Tamam tamam çekil geliyorum.
YÖNETMEN: Stop stop olmadı olmadı delirmek üzereyim biraz çocuksu ol.
HİZMETCİ: (Çocuksu bir şekilde söyler.)
Hanımefendi Hanımefendi arabanız hazır sizi kapıda bekliyor.
YÖNETMEN: Stop stop olmadı olmadı hiç mi Türk sineması izlemedin biraz örnek al.
HİZMETCİ: (Cüneyt Arkın taklidi yaparak söyler.)
Nanımefendi Nanımefendi narabanız nazır sizi napıda bekliyor.
HANIM EFENDİ: Tamam tamam çekil geliyorum.
YÖNETMEN: Stop stop olmadı olmadı sana Cüneyt Arkın gibi konuş demedim biraz doğal ol.Tamam başlıyoruz 8 çekim geçti.
HİZMETCİ: ( Doğal bir şekilde söyler.)
Hanımefendi Hanımefendi arabanız hazır sizi kapıda bekliyor.
HANIMEFENDİ: Tamam tamam çekil geliyorum.
YÖNETMEN: Oley Oley sonunda oldu (Sahneye döner ve yüksek sesle söyler.)
KAMERAMAN: (Kameraman yönetmene yaklaşır.)Yönetmenim şey efendim bir şey söyleyeceğim kameraya film takmayı unuttum.
YÖNETMEN: Olamaz olamaz!( Yönetmen kameramanı sahnede kovalar.)




KARA KEDİ RONDU
I – KARA KEDİ
Dolaştım bodrum kiler,
Bulamadım hiç bir av…
Aç kaldı bizimkiler.
Mırı, mırı, mır mırnav.

I – ÇOCUKLAR
Aramızda işin ne,
Kara kedi mırnav pist.
Mutfakta bak işine,
Kara kedi mırnav, pist!

II – KARA KEDİ
Olaydım ben bir köpek,
Isırırdım hav, hav, hav,
Üstüme varmayın pek.
Mırı, mırı, mır mırnav

II – ÇOCUKLAR
Kirlidir ağzı, yüzü,
Üstü başı pis mi pis…
Kovalım şu yüzsüzü,
Kara kedi mırnav, pist!

KARA KEDİ: MIR MIR MIR! Diyerek çocuklara patilerini gösterir.


TİYATRO

Roller
-Dadı
-Ahçı
-Bahçıvan
-Hizmetçi
-Evin Hanımı

Evin hanımı ahçı dadı hizmetçi ve bahçıvanı sıraya dizer.
EVİN HANIMI:Ben gezmeye gidiyorum.Eve gelene kadar bütün işler bitsin.
(Dadıyı işaret eder) Sen çocuğun mamasını yedir ve altını değiştir.
(Aşçıyı işaret eder) Sen yemeği pişir
(Hizmetçiyi işaret eder) Sen tozları al,evi silip süpür
(Bahçıvanı işaret eder) Sen bahçedeki çiçekleri sula
-Hadi ben gidiyorum.Hoşçakalın

Evin Hanımı gider.

DADI: Dadınında canı yok mu? (Ellerini şıklatarak döne döne oynar)
Dans etmeye hakkı yok mu? (Havaya zıplar)
Mama yedi altı temiz (Ellerini şıklatarak döne döne oynar)
Hanım gitti eğleniriz. (Havaya zıplar)

AHÇI: Ahçınında canı yok mu? (Ellerini şıklatarak döne döne oynar)
Dans etmeye hakkı yok mu? (Havaya zıplar)
Yemek pişti mutfak temiz (Ellerini şıklatarak döne döne oynar)
Hanım gitti eğleniriz (Havaya zıplar)

HİZMETÇİ: Hizmetçinin canı yok mu? (Ellerini şıklatarak döne döne oynar)
Dans etmeye hakkı yok mu? (Havaya zıplar)
Tozlar bitti her yer temiz (Ellerini şıklatarak döne döne oynar)
Hanım gitti eğleniriz (Havaya zıplar)

Bahçıvan: Bahçıvanın canı yok mu? (Ellerini şıklatarak döne döne oynar)
Dans etmeye hakkı yok mu? (Havaya zıplar)
Bahçe sulandı her yer temiz (Ellerini şıklatarak döne döne oynar)
Hanım gitti eğleniriz (Havaya zıplar)

-Müzik çalarak oynamaya başlarlar.
-Hanımın geldiğini fark etmezler.

EVİN HANIMI:Aman Allahım!Burada neler oluyor!Hepiniz kovuldunuz!


UYUYAN GÜZEL
Uyuyan Güzel:
Siyahlar Perisi:
Prens:
Ormandaki Ağaçlar:

Uyuyan güzel yatağında yatar.Ağaçlar şarkıya başlar
-Ayşe güzel bir kız idi.Güzeldi.. Güzeldi..

Siyahlar perisi halkaya girip büyü hareketleri yaparak şarkısını söyler
-Ayşe uyu mışıl mışıl.Tam yüz yıl..Tam yüz yıl..

Ağaçlar şarkı söylerek yatağın etrafını sarar.
-Zamanla yavruyu orman bürüdü..Bürüdü.

Prens sahneye gelir.Ağaçlar şarkıyı söyler.
-Ordan geçen bir genç prens.Bir prens..Bir prens

Prens uyuyan güzeli öper.
-Ayşe uyan bu uykudan.Kalk uyan..Kalk uyan

Hep birlikte şarkıyı söylerler.
-Bayram ile coştu konak.Bütün halk..Bütün halk



KÜÇÜK KIZ

Küçük kız küçük kız söyle bize nerdeydin?
Küçük kız küçük kız söyle nerrdeyydinnn?
Dün sabah bekledik oynamaya gelmedin
Dün sabah bekledik hiç görünmedin.
Sormayın halimi ah neler oldu
Yüreğim sıkıştı gözlerim doldu
Başıma gelenler eğer bilseniz
Çok üzüntü duyar ağlardınız siz
Vahh Vahh buna pek çok üzüldük
Vahh Vahh seni çok üzgün gördük
Böyle harap etme artık kendini
Haydi söyle bize nerelerdeydin?
Dinleyin çocuklar bebeğim var ya
Hani uzanınca gözünü kapar ya
Hani oturunca açar yeniden
Dün sabah aniden düştü elimden
KIRILDI !!


İLKBAHAR RONDU

Uçtu geldi kelebek &2
Kondu bir papatyaya &2
Çok mesudum diyerek &2
Başladı oynamaya

Papatyalar komikti &2
Birdenbire silkindi &2
Yere düştü kelebek &2
Ay ay ay ay diyerek &2

Yoldan geçen arılar &2
Kelebeğe el verdi &2
Uçtu gitti dönerek &2
Hoşçakalın diyerek &



MASAL KAHRAMANLARI

Masal kahramanıyız biz ,Masallarda yaşarız &2
Çocukların düşlerine kanat takıp uçarız &2
Lay la lay la lay la lay la..........................

Ben pamuk prensesim
Bunlarda cücelerim &2
Gelip beni kurtaracak 
Prensimi beklerim &2
Lay la lay la lay la lay la..........................

Pinokyodur benim adım
Derdimi hiç sormayın &2
Yalan söylediğim zaman 
Burnuma hiç bakmayın &2
Lay la lay la lay la lay la..........................

Kırmızı başlığım var
Birde yemek sepetim &2
Aman sakın kurt duymasın
Büyükanneme gideceğim &2
Lay la lay la lay la lay la..........................

Güzel külkedisiyim
İyilik perim var benim &2
Ayakkabıyı getiren
Prensimi beklerim &2
Lay la lay la lay la lay la..........................

Ben uyuyan güzelim
Tam yüz yıldır uyuyan &2
Beni öpüp uyandıracak
Prensimi beklerim &2
Lay la lay la lay la lay la..........................

Kurşun asker benim adım
Halimi hiç sormayın
Bir bacağım yoktur ama
Büyük işler yaparım

Lay la lay la lay la lay la..........................

Keloğlandır benim adım
Doğruluktur amacım
Bir eşeğim bir de anam 
Mutluluğu ararım
Lay la lay la lay la lay la..........................


Sihirli lambam ile 
Cinimi çağırırım
Uçan halıma binerek
Ben her şeyi yaparım
Lay la lay la lay la lay la..........................

Ben ormanda yaşarım
Kurnazlıklar yaparım
Kırmızı başlıklı kızı
Kandırmaktır amacım
Lay la lay la lay la lay la..........................


ZAVALLI KURT

SUNUCU: Orman, kurdun eviydi. Orada yaşıyor, temiz ve tertipli tutmaya çalışıyor en önemlisi de ormanı çok önemsiyordu.
Güneşli bir günde ormanda bazı piknikçilerin bıraktığı çöpleri temizlerken ayak sesleri işitti.

KURT : (Hemen ağacın arkasına saklanır)
K.B.KIZ : (Şarkı mırıldanarak sahneye girer,çiçek toplar)
KURT : (Sesli düşünür)
_ Şuna bak ! Baştan aşağı kırmızılar giymiş çok garip bir kız.Sanki başlığıyla da yüzünü saklamaya çalışıyor.Hemen onu durdurup sorguya çekmeliyim.

KURT : (Gizlendiği yerden çıkar)
_ Merhaba küçük kız ! Böyle bir başına elinde sepetle nereye gittiğini ve kim olduğunu merak ettim doğrusu !
K.B.KIZ : (Dans ederek şarkı söyler)
_ Kırmızı başlığım var
Birde yemek sepetim &2
Aman sakın duymasınlar
Büyükanneme gideceğim &2

KURT : _ Orman tehlikeli olabilir.Dikkatli olmalısın küçük kız.
K.B.KIZ : _ Hıhhh!Ormanda başıma ne gelebilir ki?Bana birşey olmaz.Hoşçakal. (Yola koyulur)
KURT : _ Hoşçakal ! (Sesli düşünür: Seni bilmiş şey seni.Sana bir ders vermeli(Hemen yola koyulur)

SUNUCU :Bu küçük kız dürüst bir kıza benzesede kurt şüphelenmişti bir kere.Ayrıca küçük bir kızın ormanda tek başına dolaşması da pek doğru gelmemişti ona.Küçük kıza bir ders vermek üzere yola koyuldu.

KURT : _Tık..Tık!
BÜYÜKANNE : _ Kim o ?
KURT : _ Benim sevgili büyükanne.
BÜYÜKANNE : _ Ooo..Buyur arkadaşım Kurt.(İçeri girerler)Epeydir uğramıyorsun bana,özlemişim seni.Nasılsın ?
KURT : _ İyiyim,teşekkür ederim büyükanne çok naziksiniz.Zerafetinden ve güzelliğinden hiçbir şey kaybetmemişsiniz.
BÜYÜKANNE : (Gülerler) _ Çok teşekkür ederim.Çok naziksin.
KURT : _ Büyükanne,az önce ormanda torununu gördüm.Tek başına gelmesinin tehlikeli olduğunu söyledim,aldırış etmedi.Ona bir ders vermeye ne dersin ?
B.ANNE : _ Evet haklısın.Sen benim kıyafetlerimi giyerek yatağıma gir.Bende saklanayım.

(Kurt büyükannenin yardımıyla kıyafetlerini giyer ve k.b. kızın sesini duyunca yatağına girer.Büyükanne saklanır.)

K.B.KIZ : _ Tık..tık
KURT:_ İçeri gel kızım.
K.B.KIZ : (İçeri girer) _ Merhaba büyükanne nasılsın ?
KURT . _ Teşekkür ederim,iyiyim.Sende iyi görünüyorsun.
K.B.KIZ : _Evet.Aa..Büyükanne ne komik kulakların var.(gülerek)Neden bu kadar büyükler?
KURT : _ (Sesli düşünür: Şuna bak benimle alay ediyor,neyse)Şeyyy..Seni daha iyi duyabilmek için.
K.B.KIZ : (Gülerek) _ Peki gözlerinneden böyle patlak patlak ?
KURT : _ (Sesli düşünür :Kontrolümü kaybetmemeliyim.) (Gülümsemeye çalışarak) 
_ Seni daha iyi görebilmek için yavrum.

SUNUCU : _ Kurdun tahammülü ve iyi niyetine rağmen küçük kız kurtla alay etmeye devam etti.Fakat bu defa kurdun en kompleksli yeriyle,dişleriyle alay etti.Hatta kurt bir aralar bir diş hekimine giderek dişlerini kısaltmayı bile düşünmüştü.

K.B.KIZ : _ Büyükanne,peki dişlerin neden bu kadar büyük ?
KURT : _ Artık kendimi kontrol edemiyorum ! Seni daha iyi yiyebilmek içiin..
(Yataktan fırlar ve homurdanır.)

K.b.kız kurdu görünce çığlıklar atarak etrafta koşmaya başlar.
KURT : (K.b.kızın arkasından koşarak) 
_ Dinle küçük kız... ben sadece şaka yapmak istemiştim.Küçük kız heyyy..Bak..
(Giysileri çıkarır.Fakat kız daha çok bağırmaya başlar)

O anda kapı açılır ve elinde baltayla avcı içeri girer.
AVCI : _ Heyy.. Kurt.. Gel burayaa
KURT : _ Eyvaaahh başım gerçekten dertte (Açık pencereden kaçar) 

B.anne ortaya çıkar.
B.ANNE : _ Yavrucuğum biz sana sadece bir ders vermek istemiştik.(sarılırlar)
K.B.KIZ : _B.anne çok korktum.
AVCI : _ Korkma küçük kız.Artık geçti sadece bir şakaydı.Haydi seni evine bırakayım.

SUNUCU : _ İşte hikaye aynen böyle geçti efendim.Ama büyükane nedense hikayeyi kurdun açısından hiç anlatadı.Kısa sürede tüm dünyada kurdun ne kadar gaddar ve kötü biri olduğu söylentileri dolaşmaya başladı.Herkes ondan uzaklaştı.Kırmızı başlıklı kızın yaşantısını nasıl sürdürdüğünü bilmiyorum ama kurdun yaşamı bu olaydan sonra hep mutsuzluk ve yalnızlıkla geçti.Bu nedenle kurtların nesli tükenmek üzere.Eminim bunda kırmızı başlıklı şımarık kızın hikayesinin etkisi büyüktür. 
       










